ORLANDO. Pułapka?

  • Zwiększ rozmiar czcionki
  • Domyślny  rozmiar czcionki
  • Zmniejsz rozmiar czcionki
Home ORLANDO ORLANDA

Projekt ORLANDO

 

Orlando to wyzwanie.
....................................................................................

Więc lepiej go nie ruszać. Filmowo zrobiły to Sally Potter i Ulrike Ottinger. Orlando Virginii Woolf oczarował nas obie, każdą  z osobna -  wyobraźnią, dowcipem, przekraczaniem granic, nowoczesnością i tym, że jest w istocie nie do pokazania w całości ze wszystkimi niuansami. Oczarowanie w pojedynkę było platoniczne. Wtedy powstał Damski TANDEM Twórczy, który - podczas rowerowej jazdy z warszawskiego Zacisza przez remontowany most śląsko-dąbrowski na Stare Miasto - podjął desperacką decyzję: Pora na Orlanda.

KSIĄŻKA
Virginia Woolf, Orlando. Biografia. 1928
Tłum. Władysław Wójcik /Tomasz Bieroń
Tłumaczenie do spektaklu: Aniela Pieniążek
konsultacja: Agnieszka WeseliAgnieszka Małgowska
Damski TANDEM Twórczy
czyli Agnieszka Małgowska/Monika Rak

 

Orlando to skomplikowana budowla.
.....................................................................................

Agnieszka: Mierzyłam się z nią wielokrotnie, ale jedynie przez lekturę, która okazała się niedostateczna do zrozumienia opowieści Woolf. Teraz dzięki teatrowi, filmowi, i przede wszystkim dzięki ludziom „orlandowego formatu” mam możliwość drążenia małych korytarzy w powieściowej strukturze. Struktura okazała się samym Orlandem, który zdominował nawet autorkę, która tak  pisała w swym dzienniku:

Jakiż  kompletnie niepodległy mej woli, ale sam w sobie silny jest ten Orlando! - jakby odsuwał na bok wszystko, żeby zaistnieć.

Dlatego nasz Orlando nosi podtytuł Pułapka?, został skonstruowany jak siatka złożona z linii tematycznych (gender, queer, transgresja) oraz z dróżek różnorodnych formalnie (teatr, film, literatura, muzyka, światło). W siatkę tę zaplątujemy się same……

scenariusz -  Agnieszka Małgowska/Monika Rak
reżyseria - Agnieszka Małgowska



Orlando to ideał
...................................................................................

Od kiedy Orlando zagrała Tilda Swinton, jeszcze bardziej stał/a się niedostępny/a. Kto dorówna niezwykłej aktorce niemal fizycznie tożsamej z androgyniczną postacią z utworu Woolf. Dorównać nie można, trzeba znaleźć innego Orlando, poza powszechnie rozumianym ideałem. Warto może zastąpić go inną jakością - Niejednolitą  albo po prostu Anty-Ideałem.

Dlatego zaproszone do współpracy zostały osoby z różnych środowisk i z różnym doświadczeniem artystycznym i nie-artystycznym.

OBSADA
1. Orlando – Monika Rak
2. Arcyksiężna – Magda Pogo Pogorzelska
3. Arcyksiążę - Agnieszka Furja Weseli
4. Sascha – Aniela Pieniążek/ Megi Farat
5.Green/Sexbomba – Anna Wojkiewicz
6. Casanova - Anna Świrek
7. Melanch-Ola / M-Anja - Ania Piętka/Ola Piętka

Orlando to metafora
.....................................................................................

Orlando budzi się ze snu. Orlando spogląda w lustro. Orlando mówi:
Ta sama osoba. Bez żadnej różnicy. Tylko inna płeć.
Jesteśmy świadkami cudu przemiany. Bezkonfliktowego przejścia przez granice płci. Przemiany, która w realnym świecie - w takiej formie - jest niemożliwa. Dlatego dokonuje się podczas snu, traktowanego tutaj jako cudowny wehikuł umożliwiający to, co niemożliwe. W życiu bowiem taka zmiana nie następuje bezboleśnie, niesie za sobą skutki społeczne, prawne i medyczne.

Dlatego chcemy podjąć próbę zmierzenia się z transgresyjnością płci w rzeczywistym świecie. Do współpracy zaproszeni zostali – prócz uczestników tworzących grupę stałą - ci, którzy swą płciową nietypowość badają czy doświadczają albo w życiu codziennym albo przez sztukę. Oni stworzą grupę performatywną, która wystąpi w części zwanej SEN 

Opieka performatywna: Sylwia Kalisz